Όπως θα δείτε και στο video που ακολουθεί, ένας άντρας  ξεκίνησε να παίζει το βιολί του σε κεντρικό σταθμό του μετρό. Έπαιξε για περίπου 45 λεπτά. Κατά τη διάρκεια αυτών των 45 λεπτών, δεδομένου ότι ήταν ώρα αιχμής, πέρασαν από μπροστά του αρκετές χιλιάδες άνθρωποι, οι περισσότεροι πηγαίνοντας στη δουλειά τους. Τρία λεπτά μετά την έναρξη της μουσικής, ένας μεσήλικος κύριος παρατήρησε ότι υπήρχε ένας μουσικός που έπαιζε βιολί, τον κοίταξε για λίγα δευτερόλεπτα και συνέχισε το βιαστικό του βηματισμό. Ένα λεπτό αργότερα, ο βιολιστής εισέπραξε το πρώτο του δολάριο, από μια κυρία που το πέταξε στο καπέλο του καθώς περνούσε από μπροστά του χωρίς να σταματήσει καθόλου. Λίγο αργότερα, κάποιος ακούμπησε στον τοίχο και τον άκουσε για λίγο, αλλά μετά κοίταξε το ρολόι του και έφυγε βιαστικός.

Ο Γιάννης Ζουγανέλης στήνει εδώ ένα νούμερο με κανονικό σενάριο : Ο γέρος διάσημος και σοβαρός (αλλά και …ξυνισμένος και οξύθυμος) μουσικός δημιουργός τραγουδάει το αριστούργημά του, ένα σπαρταριστό απροσδιόριστο λατινογενές συνοθήλευμα “σοβαρών” λυρικών, Καθολικών και σχεδόν …”Gothic” χαρακτηρηστικών, σε στυλ Requiem (με …Jazz εισαγωγή!).  Στην πορεία, μας παρουσιάζει και τη μαθήτρια – μούσα του (για την οποία του τρέχουν και τα σάλια). Εκείνη του χαϊδεύει την αυταρέσκειά του κι ο δάσκαλος χαμογελάει με ικανοποίηση. Γρήγορα όμως προσβάλλεται και τα παίρνει χοντρά στο κρανίο γιατί η μικρή του λέει ότι νοιώθει μοναξιά. Πέφτει γερός τσακωμός, ο μεγάλος δημιουργός είναι …παρμένος άγρια, αλλά τελικά ή παρεξήγηση λύνεται, ο μαέστρος ηρεμεί μπροστά στην ουράνια χάρη της νεαρής, και στο τέλος της …στέλνει και φιλάκια.

Υπάρχουν βέβαια διαφορετικές εκτελέσεις.. και παρακάτω ξεχώρισα τις δύο καλύτερες..
Μάλιστα τα σχόλια στο πρώτο video, σχετικά με τον Παπακωνσταντίνου, τον Μαχαιρίτσα, τον Σταρόβα και τον Μπουλά είναι καταπληκτικά! Απολαύστε τον..